Doopweek

Doopweek. Het bloed trekt bij sommigen al weg uit het gezicht bij het horen van dit woord, terwijl andermans hart dan weer spontaan begint te kloppen van opwinding.

De meningen over studentendopen zijn nog steeds gemengd, vooroordelen zetten vaak een bepalende toon en horrorverhalen blijven de ronde doen. Ikzelf kan u echter met een oprechte fierheid melden dat ik me de voorbije week heb laten dopen. 

Wees niet gevreesd, ik ben niet plots veranderd in een  marginaal schepsel dat leeft van carapils en hondenbrokken. Ik ben niet vernederd geweest tot tranen toe. Ik ben niet in een  ziekenhuis beland en ik heb ook geen vieze ziekte opgelopen. Helaas zijn dit bij velen gedachten die al snel opspelen bij het horen over 'den doop'. Ik ga dan ook niet beweren dat er nog nooit incidenten  zijn geweest door een uit de hand gelopen doop. Ook weet ik dat er  nog steeds clubs zijn die hun grenzen, laten we zeggen, aftasten... Toch zijn deze clubs tegenwoordig de uitzonderingen. Voor mij persoonlijk heeft het begrip 'dopen' namelijk een volledig andere betekenis gekregen.

Jezelf laten dopen bij een studentenvereniging betekent voor mij: vrienden maken, eens goed proeven (soms al te letterlijk) van het studentenleven en vooral jezelf amuseren. Zowel voor mezelf, als 'schacht' en voor doopmeesters is dit laatste een enorm belangrijk aspect van zo'n doopweek.

Misschien denk je dat alleen doopmeesters genieten van deze week, wie heeft er nu niet graag een persoonlijk slaafje dat een hele week naar je pijpen danst? Toch is het ook voor schachten de bedoeling om plezier te hebben. Je verkeert namelijk een week lang in het gezelschap van mede-schachten en doopmeesters, die je bijgevolg steeds beter leert kennen. Je bevindt je vaak in situaties waarmee je niet anders kan dan lachen, en achteraf ben je weer een levenservaring rijker.

Soms moet men ook de ironie van bepaalde situaties kunnen inzien. Buitenstaanders of

ook schachten zelf kunnen namelijk vaak wel eens verkeerde conclusies trekken wanneer een 'strenge doopmeester' al roepend bevelen staat uit te delen. Wat je dan vooral moet onthouden is dat dit alles deel uitmaakt van een soort rollenspel. De studenten die één week per jaar eens gezag kunnen tonen als doopmeester, staan in het dagelijkse leven heus niet tegen alles en iedereen bevelen uit te delen of onsmakelijke pintjes op te dringen (mijn excuses aan de pintjes-liefhebbers, maar minder dan een week na mijn doop ligt het begrip 'pintje' nogal gevoelig; letterlijk en figuurlijk). Bij velen was het ook zo dat de 'strenge doopmeesters' (vaak ook met een korrel zout te nemen) 's avonds gewoon een gezellige bende vormden waarmee je eens goed kon lachen. 

Al bij al kan ik besluiten dat ik, samen met nog zo'n zestig anderen, deel heb uitgemaakt van een geweldige week. Constant ben ik vergezeld geweest door de meest fantastische mensen.

Weliswaar was deze week gevuld met zowel ups als downs, zal mijn ondertussen overgevoelige maag een beetje rust kunnen gebruiken en ontbreekt een groot slaaptekort er ook niet aan. Toch was dit alles de ervaring dubbel en dik waard, evenals de herinneringen die me nog lang bij zullen blijven. Ik ben enorm blij dat ik, na lang twijfelen, toch de keuze heb gemaakt om mezelf in te schrijven. Zo ook kan ik een doopweek zeker aanraden aan elke student.

P.S.: Nog even een shoutout naar PSW, mijn doopmeesters en mede-schachtjes. Bedankt om mijn verwachtingen van den doop te overtreffen!

P.P.S.: Bij deze ook mijn oprechte excuses aan alle onschuldige zielen die ik heb lastiggevallen op de Meir met veel te dure wafels, kauwgompakjes, Capri-Suns of dergelijke...