Een nieuwe kerstervaring

Een  paar dagen geleden werd ik nietsvermoedend wakker. Met een licht ochtendhumeur slaagde ik er in mezelf uit bed te tillen en me tot aan de ontbijttafel te slepen. Nog steeds geen vuiltje aan de lucht, tot ik het startscherm van mijn gsm wat beter bekeek en de beruchte datum zag staan: 6 DECEMBER. Met een schok drong datgene tot me door dat ik al van kinds af aan heb geleerd, namelijk dat 6 december de verjaardag is van Sinterklaas.

Op datzelfde moment besefte ik ook dat er in de verste verte geen chocolade mannetjes te bespeuren waren, hoogstwaarschijnlijk één van de redenen dat het belang van deze dag me helemaal was ontgaan (excuseer, Sinterklaas). Met een lichte teleurstelling wendde ik me tot mijn ouders, die me wisten te vertellen dat ze "nog niet langs de bakker zijn kunnen gaan en er 's middags wel zullen passeren". Nu ja, tot zover het mysterie rond Sinterklaas; de goede man die snoepgoed achterlaat na zijn nachtelijk bezoekje aan het huis van ieder kind...

Maar bon, eigenlijk ging mijn enthousiasme die dag niet zozeer over Sinterklaas. Het ging me meer om het feit dat het vanaf 6 december in heel Vlaanderen sociaal aanvaard wordt een kerstboom in huis te halen. Stiekem wachtte ik hier al sinds begin november op. Mijn playlist vol kerstliedjes had ik al heimelijk plat gespeeld en in gedachten was ook mijn kot reeds mooi versierd. U kan zich dan wel voorstellen hoe het voelde om de volgende dag eindelijk die kerstboom te zien pronken in de woonkamer. De zevende hemel was voor een tijdje de enige plek waar ik nog vertoefde.

Jammer genoeg zal de kerstperiode er voor mij dit jaar ietwat anders uitzien. Kerstvakantie betekent vanaf nu namelijk niet meer 'luieren, feesten en genieten', maar eerder 'afzien, studeren en wenen'. Jazeker, u voelt het al aankomen: 'den blok'. Hoe ik dit zal overleven is me voorlopig nog een raadsel. De kerstperiode is namelijk één van de gelukkigste periodes, waarin gezellig samenzijn centraal staat. Maar hoezeer ik dit ook in ere zou willen houden, vrees ik dat vanaf dit jaar 'zich opsluiten in een donker hol' centraal zal staan.

U merkt het, ik stel me de komende maanden nogal negatief voor. Ik hoop echter dat het allemaal wat beter zal meevallen dan wat sommigen verkondigen. Met een beetje geluk zal ik kerstmis met een gerust hart kunnen vieren én zullen mijn examens nog eens meevallen ook! (Eh, liefste Kerstman... alsjeblieft?)

Ach ja, momenteel laat ik het op me afkomen en zie ik wel hoe het me afgaat. Eén ding weet ik zeker, dat is dat ik me volledig ga smijten en mijn best ga doen om van de zomervakantie wél te kunnen genieten!